در اواخر ماه اکتبر، فروشگاه‌ها و خانه‌ها با رنگ‌های نارنجی و سیاه تزئین می‌شوند و چهره‌های کنده‌کاری شده روی کدوها روشن می‌شود. این مراسم سالانه که ترکیبی از فانتزی و انتظار است، در فضایی الهام‌گرفته از دنیای رمز و وحشت در آمریکا تا بحرین برگزار می‌شود. اما این شب که امروزه تصاویری از جادوگران و شخصیت‌های خیالی سینما و طراحی لباس‌های تن‌پوش را به یاد می‌آورد، در تاریخ خود داستانی باستانی دارد که در میان تمدن‌ها جابجا شده و در طول قرن‌ها شکل گرفته است. ریشه‌های این فولکلور جهانی به بیش از دو هزار سال پیش برمی‌گردد، به‌ویژه در میان قبایل کلت در ایرلند، بریتانیا و شمال فرانسه. کلت‌ها در اول نوامبر جشنواره «سامهاین» را برگزار می‌کردند که نماد پایان تابستان و آغاز زمستان سرد بود. این ارتباط نزدیک با تاریکی و سرما باعث می‌شد که این تاریخ در ذهن آن‌ها به عنوان مرز بین دنیای زندگان و ارواح شناخته شود. در شب سی‌ام اکتبر، کلت‌ها بر این باور بودند که ارواح به زمین بازمی‌گردند و برای دور کردن ارواح شرور، آتش‌های بزرگ روشن می‌کردند و پوست و ماسک‌های حیوانات به تن می‌کردند. با گسترش امپراتوری روم، سنت‌های «سامهاین» با جشن‌های رومی دیگر مانند «ویرالیا» که به بزرگداشت مردگان اختصاص داشت، ترکیب شد. در قرن هفتم میلادی، مفهوم هالوین به مرحله جدیدی وارد شد، زمانی که کلیسای کاتولیک روز اول نوامبر را به عنوان عید تمامی قدیسان تعیین کرد و شب قبل از آن به نام «شب عشای ربانی تمامی قدیسان» شناخته شد که به مرور زمان به «هالوین» تغییر نام داد.