در روزهای اخیر، دو رویداد مهم بر صحنه جهانی سایه افکنده است که هر دو به رئیس‌جمهور ترامپ مربوط می‌شود. نخستین رویداد، سخنرانی او در مجمع عمومی سازمان ملل در نیویورک بود که در آن بر اصل «آمریکا اول» تأکید کرد. دومین رویداد، دیدار او با رئیس‌جمهور چین، شی جین‌پینگ، در واشنگتن بود. اما مجموعه‌ای از نشست‌های دیگر نشان‌دهنده یک روند جدید است که ممکن است جایگاه و نفوذ آمریکا در جهان را تغییر دهد. رهبران کشورهای هم‌پیمان ایالات متحده از اروپا، آسیا و کانادا در صدر این تحرک قرار دارند و نگرانی فزاینده‌ای از اینکه ترامپ ممکن است شراکت‌های چندین دهه‌ای آنها را بازنگری کند و در صورت عدم تحقق منافع آمریکایی، آنها را محدود یا کنار بگذارد، وجود دارد. به عنوان مثال، نخست‌وزیر دانمارک، میته فریدریکسن، و نخست‌وزیر گرینلند، ینس-فریدریک نیلسن، به ترامپ پیوستند تا توافقی را امضا کنند که به ایالات متحده اختیارات نظامی و امنیتی وسیعی در جزیره قطب شمال اعطا می‌کند. این توافق به نوعی تمدید معاهده سال 1951 است و بند جدیدی را اضافه می‌کند که به ایالات متحده حق وتو در مورد دسترسی کشورهای غیرناتو به منابع جزیره می‌دهد. همچنین، رهبران اصلی آمریکا در آسیا نیز به نیویورک آمدند و نگرانی‌های مشابهی را ابراز کردند. با نزدیک شدن به قله دوم بین ترامپ و شی، آنها نگرانند که منافعشان در برابر تلاش‌های ترامپ برای بهبود روابط با پکن کاهش یابد. نخست‌وزیر ژاپن، سانای تاکایچی، که با ترامپ گفتگو کرد، نگرانی خود را از احتمال کاهش حمایت ایالات متحده از هم‌پیمانانش در منطقه ابراز کرد. این تحرکات نشان‌دهنده آمادگی هم‌پیمانان برای حفظ شراکت با آمریکا در کنار ساختن روابط و گزینه‌های جدید به منظور مقابله با تغییرات احتمالی در اولویت‌ها و سیاست‌های واشنگتن در آینده است.