طی سال‌های اخیر، فناوری‌های نوین مانند پهپادها و کشتی‌های سطحی بدون سرنشین، تحولات عمده‌ای در نحوه جنگ‌ها ایجاد کرده‌اند. این در حالی است که نیروی دریایی ایالات متحده به یک استراتژی جامع نیاز دارد که نه تنها نوع جنگ‌ها و نیروهای مورد نیاز را مشخص کند، بلکه ریسک‌هایی که کشور در صورت عدم تأمین نیازهای نیروی دریایی با آن مواجه می‌شود را نیز در نظر بگیرد. در گذشته، نیروی دریایی ایالات متحده از یک استراتژی معتبر برخوردار بود که به برنامه‌ریزی و تخصیص بودجه کمک می‌کرد، اما در سال‌های اخیر، این ارتباط تضعیف شده و تصمیمات مالی به جای استراتژیست‌ها اتخاذ می‌شود. این وضعیت منجر به افزایش هزینه‌ها بدون بهبود قابل توجه در توانایی‌های نیروی دریایی شده است. به علاوه، تغییرات در قوانین و فرهنگ سازمانی نیز بر این روند تأثیر گذاشته است. برای بهبود وضعیت، نیاز است که مقامات نیروی دریایی یک استراتژی منسجم تدوین کنند و فرضیات مربوط به تهدیدات اصلی را مشخص کنند.