به نظر می‌رسد که خواب طولانی در صبح روز تعطیل راهی برای جبران یک هفته شلوغ باشد، اما تأخیر در زمان بیداری به مدت چند ساعت می‌تواند ساعت بیولوژیکی را مختل کند و بازگشت به برنامه عادی را دشوارتر کند. سایت "الطبی" توصیه می‌کند که زمان‌های خواب و بیداری در طول هفته، از جمله تعطیلات، نزدیک به هم حفظ شود و تفاوت آن‌ها نباید بیشتر از یک ساعت باشد. همچنین، مؤسسات ملی بهداشت آمریکا همین توصیه را دارند و توضیح می‌دهند که بیدار شدن دیرهنگام در تعطیلات می‌تواند ریتم خواب و بیداری را مختل کند. این بدان معنا نیست که باید زنگ بیداری را هر روز در یک دقیقه خاص تنظیم کرد، بلکه بیدار شدن در ساعت هشت به جای ساعت هفت، به‌طور مثال، با تأخیر تا ظهر متفاوت است. هدف حفظ جدولی است که بتوان به آن پایبند بود و زمان کافی برای خواب شبانه فراهم کرد. اگر زمان در تعطیلات تغییر کند، محدود کردن این تغییر به کمک به بازگشت به روال روزهای کاری بدون نوسان بزرگ در زمان‌های بیداری کمک می‌کند. ساعت بیولوژیکی چرخه‌های خواب و بیداری را تنظیم می‌کند و نور و تاریکی از مهم‌ترین نشانه‌هایی هستند که به آن کمک می‌کنند. تغییر مداوم زمان‌های خواب و بیداری می‌تواند هماهنگی بین ساعت بدن و تعهدات روزانه را دشوارتر کند. بنابراین، توصیه می‌شود که زمان‌های رفتن به رختخواب و بیدار شدن در کنار هم نزدیک باشند، از جمله در روزهای تعطیل، به جای تغییر یکی و بی‌نظمی در دیگری. این نظم می‌تواند به برخی افراد کمک کند تا صبح‌ها راحت‌تر بیدار شوند و شب‌ها به خواب بروند. همچنین ممکن است احساس کسالت یا نیاز به چرت زدن و نوشیدنی‌های کافئین‌دار برای مقابله با خواب‌آلودگی کاهش یابد. اما این تغییرات ممکن است و نتیجه قطعی تثبیت زنگ بیداری نیستند و به کیفیت و کفایت خواب نیز بستگی دارند. برای حفظ زمان بیداری، ابتدا باید ساعتی را انتخاب کرد که با کار یا تحصیل یا سایر تعهدات سازگار باشد و سپس زمان خواب را تعیین کرد که امکان استراحت کافی را فراهم کند. ثبات زمان بیداری پس از شب‌زنده‌داری نمی‌تواند ساعات خواب از دست رفته را جبران کند و تلاش برای تنظیم روز ممکن است به کمبود مکرر خواب منجر شود. همچنین، "الطبی" توصیه می‌کند که قرار گرفتن در معرض نور روز پس از بیدار شدن بخشی از روال روزانه باشد تا به تنظیم چرخه خواب و بیداری کمک کند. آیا این کافی است تا بی‌خوابی را درمان کند؟ تثبیت زمان بیداری به تنظیم خواب کمک می‌کند، اما به تنهایی بی‌خوابی را درمان نمی‌کند. همچنین، فواید آن به این معنا نیست که فرد می‌تواند هر شب بیدار بماند و سپس با بیدار شدن در ساعت ثابت آثار کمبود خواب را جبران کند. تمرکز، حافظه، خلق و خو و عملکرد روزانه ممکن است بهبود یابد و خطر حوادث مرتبط با خواب‌آلودگی کاهش یابد، زمانی که خواب کافی و با کیفیت باشد و زمان‌های آن منظم باشد. اگر خستگی یا خواب‌آلودگی ادامه یابد، حتی با فراهم کردن زمان کافی برای خواب، ارزیابی علت مشکل مفیدتر از صرفاً تغییر زمان زنگ بیداری است.